Sweertvaegher in Kortrijk en Brugge

Sweertvaegher in Kortrijk en Brugge

In het interbellum was chocolade een luxeproduct dat voorbehouden was aan de beau monde van grootsteden. Dat hield Robert Sweertvaegher echter niet tegen om in 1929 zijn patisseriezaak in Ieper te vestigen en er pralines te verkopen. Hij kende zo'n succes met zijn chocolade dat, hij op termijn het banketbakken liet voor wat het was en, zijn zaak omtoverde tot een volwaardige chocolaterie. Na de oorlog opende hij een filiaal in Kortrijk en in Brugge en stond nog tot halverwege de jaren zeventig succesvol aan het hoofd van de onderneming. Vervolgens was het aan Jan Verougstraete om zijn werk verder te zetten. Deze zorgde voor een golf van vernieuwing zonder daarbij aan het traditioneel vakmanschap te raken.

Ondertussen produceert Sweertvaegher al tachtig jaar chocolade volgens dezelfde filosofie: traditie, vakmanschap, kwaliteit en versheid. De chocolatiers houden vast aan een artisanale manier van werken, waarbij sommige recepten nog stammen uit de prille beginjaren. Alleen daar waar het de kwaliteit ten goede komt, is automatisering ingevoerd. Om versheid te garanderen, wordt er uitsluitend met ultraverse producten gewerkt en wordt het volledige assortiment om de twee dagen vernieuwd. Witte chocolade zul je er overigens niet vinden. Aangezien er bij de fabricage geen cacaomassa gebruikt wordt, beschouwt Sweertvaegher het niet als volwaardige chocolade, maar als een product van mindere kwaliteit.